Zwierzeta

Kazik to pies, który potrzebuje spokoju, czasu i jednego, swojego człowieka. 

Urodził urodził się w 2017 roku i waży około 16 kg. To pies ostrożny, wycofany, bardzo uważnie obserwujący świat dookoła. Nie jest typem, który od razu podbiega po głaski, raczej stoi z boku i sprawdza, czy sytuacja jest bezpieczna.

Kiedy trafił do schroniska, był w ogromnym stresie. Nowe miejsce, obcy ludzie, gabinet weterynaryjny, to wszystko było dla niego trudne. Reagował lękiem, a w nowych sytuacjach potrafił pokazać zęby, szczególnie gdy ktoś zbliżał się w okolice pyska. To jego sposób mówienia: „boję się, daj mi przestrzeń”.

Był w bardzo złym stanie fizycznym i emocjonalnym - silnie zestresowany, lękowy i z dużym guzem w okolicy ogona, otrzymał jednak pomoc weterynaryjną i opiekę, dzięki czemu dziś może skupić się na powolnym oswajaniu nowej rzeczywistości.

Dziś Kazik ma niski poziom energii, interesuje go głównie otoczenie – zapachy, przestrzeń, to, co dzieje się wokół. Na placu skupia się na świecie, nie domaga się kontaktu z człowiekiem, bo na ten moment człowiek nie kojarzy mu się jeszcze z czymś pozytywnym.

 Co warto o nim wiedzieć:

• chodzi na smyczy – powoli, spokojnie, ale smycz go nie paraliżuje,

• pozwolił na zapięcie obroży przy karku,

• nie zna komend,

• po bliższym poznaniu zaczyna się otwierać,

• reaguje lękiem i obronnie na nowe sytuacje,

• nie znamy jeszcze jego reakcji na inne zwierzęta – konieczne zapoznanie.

•  

Kazik to pies, który nie odnajdzie się w hałaśliwym domu, pełnym nagłych ruchów i presji. Szuka opiekuna:

• spokojnego, cierpliwego,

• szanującego granice,

• gotowego pracować małymi krokami,

• który da mu czas i nie będzie oczekiwał „wdzięczności od razu”.

To pies dla kogoś, kto rozumie, że relacja z psem lękowym to proces. Proces, który przy odpowiednim podejściu może przynieść cichą, bardzo prawdziwą więź.

Jeśli masz spokojny tryb życia i wiesz, że potrafisz dać psu przestrzeń, bezpieczeństwo i czas to  wypełnij ankietę adopcyjną i umów się na zapoznanie z Kazikiem.

On nie poprosi o uwagę. Ale jeśli ją zdobędziesz – będzie znaczyła naprawdę dużo.

Muszka to bystra suczka, która potrzebuje bezpieczeństwa, nie presji.

Urodziła się około 2020 roku, waży 13 kg. Jest psem na ten moment mało aktywnym, ale przede wszystkim bardzo lękowym. Jej reakcje – w tym epizody agresji – wynikają ze strachu i poczucia zagrożenia, a nie ze „złego charakteru”. To ważne, bo Muszka komunikuje się w jedyny sposób, jaki zna: broniąc swojej przestrzeni. Nikt raczej nie nauczył jej wcześniej, że może być kochana. 

Na ten moment zdecydowanie nie jest psem do domu z dziećmi. Potrzebuje spokojnego, przewidywalnego otoczenia oraz opiekuna, który rozumie psy lękowe i potrafi czytać subtelne sygnały ostrzegawcze.

Jak wygląda jej codzienność teraz?

• nie chodzi na smyczy – smycz bardzo ją stresuje, gryzie ją i szarpie się,

• przy zakładaniu obroży siedzi sparaliżowana, wyraźnie przerażona,

• przy nieodpowiednim ruchu w jej stronę może próbować ugryźć,

• dlatego zdjęcia wykonywane są w kojcu, by nie pogłębiać jej stresu,

• nie zna komend,

• wymaga dalszej, spokojnej socjalizacji prowadzonej w jej tempie.

Ale Muszka ma też ogromny potencjał. Jest bardzo bystra – do tego stopnia, że potrafi samodzielnie otworzyć kojec od środka, dlatego musi mieć dodatkowe zabezpieczenia. To suczka inteligentna, uważna, szybko ucząca się schematów – potrzebuje tylko, by ktoś pokazał jej świat bez presji i strachu.

Muszka nie jest psem „na już”. To pies dla osoby:

• doświadczonej lub gotowej pracować z behawiorystą,

• spokojnej, cierpliwej, konsekwentnej,

• świadomej, że zaufanie może budować się długo, ale głęboko.

Jeśli rozumiesz, że lęk to emocja, a nie wada, jeśli potrafisz dać psu przestrzeń i poczucie kontroli – wypełnij ankietę adopcyjną i umów się na zapoznanie z Muszką.

Ona nie szuka kogoś, kto ją „naprawi”. Szukа kogoś, przy kim będzie mogła poczuć się bezpiecznie.

Marshall urodził się w 2019 roku, waży około 18 kg. Ma czarne umaszczenie i jedną uroczą, białą „skarpetkę” na przedniej lewej łapce, która od razu przyciąga wzrok, choć sam Marshall wolałby pozostać niezauważony.

To pies lękowy, bardzo wycofany, który na próby zbliżenia reaguje agresją. Nie dlatego, że chce kogoś skrzywdzić – ale dlatego, że boi się i nie zna innego sposobu obrony. Na ten moment wszystko, co związane z człowiekiem, jest dla niego trudne i nieczytelne.

Marshall jest obecnie mało aktywny. Najbezpieczniejszym miejscem jest dla niego buda. Wychodzi z niej głównie po smaczki – to one są jedyną rzeczą, która potrafi na chwilę przełamać jego lęk i ciekawość. Kontakt odbywa się na dystans, w jego tempie, bez presji.

Ten pies prawdopodobnie nigdy nie doświadczył ludzkiej czułości. Nie zna dotyku jako czegoś dobrego, nie rozumie intencji, nie ufa. I na ten moment – to w porządku. Marshall nie jest gotowy na relację, ale jest gotowy na czas i spokój.

Nie jest psem adopcyjnym „na już”.To pies dla bardzo doświadczonej osoby lub do dalszej, długofalowej pracy w spokojnym środowisku, bez oczekiwań, bez przyspieszania procesu, która musi zdobyc jego zaufanie jeszcze w schronisku. 

Czasem największym darem, jaki można dać psu, nie jest dom – tylko bezpieczna obecność i cierpliwość.

Marshall jeszcze nie wie, czym jest miłość. Ale każdego dnia robimy wszystko, by mógł ją kiedyś poznać.

Lucy to urocza kotka urodzona w sierpniu 2025 roku, która od pierwszych chwil potrafi skraść serce swoim urokiem. Jest biała, z delikatnym, brązowo-czarnym pręgowanym znaczeniem na czubku głowy, tworzącym uroczą „czapeczkę”, oraz z pręgowanym ogonem. Jej pyszczek zdobi jasny, biały przedziałek, który tylko dodaje jej subtelnego uroku.

Pozwala się brać na ręce, ale najpierw trzeba ją do tego mocno zachęcić, na kociarni szuka sobie swojego miejsca, gdzie w spokoju obserwuje człowieka, wymaga dalszej socjalizacji. Kiedy coś jej nie odpowiada, to sygnalizuje to syczeniem. Bliskość na jej warunkach, daje jej poczucie bezpieczeństwa.

To kotka, która szuka kochającego domu z doświadczeniem w socjalizacji – miejsca, w którym będzie mogła dorastać w spokoju, cieple i poczuciu bycia ważną. Jeśli marzysz o młodej, czułej kociej towarzyszce, która chętnie będzie wtulać się w ramiona i rozdawać mruczenie, Lucy czeka właśnie na Ciebie. 

ZOBACZ JEJ FILM: KLIKNIJ. 

To dorosła, silna sunia w typie wyżła, która dobrze wie, czego chce i zwykle chce iść do przodu. Urodzona w 2020 roku, waży około 25 kg i łączy w sobie spacerową energię z dużą potrzebą kontaktu z człowiekiem.

Charakter i emocje

Jest otwarta, kontaktowa i bardzo proludzka. Lubi być blisko, chętnie przyjmuje czułość i dobrze odnajduje się w relacji jeden na jeden. Po dawce ruchu wyraźnie się wycisza, wtedy najważniejszy staje się wspólny czas, spokój i bliskość.

Codzienne funkcjonowanie

Podstawy chodzenia na smyczy zna, ale obecnie mocno ciągnie. To nie pies „na lekki spacer”, potrzebuje silnego, świadomego opiekuna, który będzie z nią konsekwentnie pracował nad spokojnym poruszaniem się na smyczy. Zna komendę „siad”, co pokazuje, że potrafi się uczyć i współpracować, jeśli dostanie jasne sygnały.

Relacje z innymi psami

Wobec innych psów jest na ten moment neutralna. Nie szuka konfliktów ani napięć, ale jak zawsze zalecamy zapoznanie z psem rezydentem przed adopcją, jeśli w domu jest już inny czworonóg.

Poziom energii i odpoczynek

Należy raczej do psów średnio aktywnych. Potrzebuje porządnego spaceru i chwili ruchu, ale nie wymaga nieustannego biegania. Po aktywności chętnie odpoczywa i szuka kontaktu z człowiekie, to dla niej idealne połączenie.

Jaki dom będzie dla niej najlepszy?

Najlepiej odnajdzie się u doświadczonego, fizycznie sprawnego opiekuna, który:

• nie boi się pracy na smyczy

• potrafi być konsekwentny, ale spokojny

• szuka psa, który zostanie jego przyjacielem

To nie pies „dla każdego” i to jest w porządku. Diuna jest dla kogoś, kto chce połączyć ruch, naukę i bliskość w jednej relacji, może stać się naprawdę dobrą towarzyszką codzienności.

Rio to mały, starszy psiak, który bardzo się boi i potrzebna jest dalsza praca nad jego odwagą. Urodził się w 2015 roku, waży 12 kg i świat od dawna nie jest dla niego łatwy.

Ma poważne problemy ze wzrokiem, na jedno oko nie widzi, na drugie widzi bardzo słabo. Jest pod stałą opieką weterynaryjną, a my czuwamy nad jego zdrowiem. Ale to, co widać najbardziej, to nie choroba… tylko lęk. Aktualnie z uwagi na problem z nerkami przyjmuje specjalistyczną karmę. 

Kiedy wyszliśmy z nim na zewnątrz, cały się trząsł. Dla Rio to było za dużo, dlatego zdjęcia robiliśmy spokojnie, na trawce przed kojcami. Na smyczy nie chodzi. Świat poza znanym miejscem bardzo go przeraża.

Mimo tego Rio nie jest agresywny. Pozwala się głaskać, przyjmuje dotyk, cicho znosi obecność człowieka. Jest psem, który nie umie jeszcze zaufać, ale bardzo chce poczuć się bezpiecznie.

To nie jest pies „gotowy na spacery i przygody”. Jeszcze nie teraz. To pies, który potrzebuje czasu, ciszy i jednego dobrego człowieka. Kogoś, kto usiądzie obok, nie będzie naciskał, nie będzie wymagał, tylko pozwoli mu być.

Rio nie szuka cudów. Szukamy dla niego domu, w którym strach powoli zamieni się w spokój. I wierzymy, że gdzieś jest ktoś, kto potrafi kochać właśnie tak,  cicho i cierpliwie.

Rozszerzony panel badań wykazał problemu z nerkami, Rio musi przyjmować specjalistyczną karmę.

Speed to duży pies (ur. 2024), ważący ok. 31 kg, który już samym imieniem zdradza swój temperament. To energiczny, żywiołowy samiec o sporych gabarytach i dużej potrzebie ruchu. W pierwszym kontakcie robi wrażenie psa „w ciągłym biegu”, ciekawskiego świata, szybko reagującego na bodźce i gotowego do działania. To pies dla osób, które szukają aktywnego towarzysza i mają realną przestrzeń na pracę z młodym, silnym psem.

Relacja z człowiekiem
Speed dobrze reaguje na obecność ludzi i chętnie wchodzi w interakcje. Lubi kontakt, jest otwarty i zainteresowany opiekunem, choć w emocjach bywa jeszcze mało uważny. W stresujących lub pobudzających sytuacjach potrzebuje spokojnego, czytelnego przewodnictwa, wtedy łatwiej mu się wyciszyć i skupić. Relacja z człowiekiem będzie dla niego ważnym elementem nauki samoregulacji.

Aktywność, zabawa i codzienne potrzeby
To pies o bardzo wysokim poziomie energii. Ruch, aktywność fizyczna i zajęcia angażujące głowę są dla niego koniecznością, nie dodatkiem. Speed potrzebuje spacerów, pracy węchowej, nauki poprzez zabawę i zadań, które pomogą mu rozładować napięcie. Równie ważna jak aktywność będzie nauka odpoczywania, wyciszania się, przerw i spokojnego funkcjonowania w domu.

Spacery i nowe otoczenie
Na smyczy Speed na ten moment bardziej ciągnie niż chodzi, to obszar wymagający konsekwentnej pracy, zwłaszcza ze względu na jego siłę i gabaryty. Nowe miejsca i bodźce są dla niego bardzo ekscytujące, przez co łatwo się pobudza. Przy odpowiednim prowadzeniu i regularnym treningu ma potencjał, by nauczyć się spokojniejszego poruszania się i skupienia na opiekunie.

Relacje z innymi zwierzętami
W schronisku Speed nie prezentował zachowań agresywnych wobec innych psów. Jest raczej neutralny, choć z racji młodego wieku i wysokiej energii jego zachowanie może być intensywne. Jeśli w domu jest już pies-rezydent, zalecamy zapoznanie psów jeszcze na terenie schroniska, aby realnie ocenić ich relację.

Wyzwania i potrzeby behawioralne
Wymaga pracy nad chodzeniem na smyczy, regulacją emocji i nauką odpoczynku. To pies dla opiekuna, który ma czas, chęci i świadomość, że młody, energiczny pies potrzebuje jasnych zasad, rutyny i konsekwencji. Może nie być dobrym wyborem dla osób szukających spokojnego, „gotowego” psa lub niemających możliwości zapewnienia mu odpowiedniej dawki aktywności.

Speed to pies dla osób aktywnych, cierpliwych i gotowych na pracę z młodym, silnym i bardzo energicznym psem. W odpowiednich rękach ma szansę stać się świetnym, zaangażowanym towarzyszem. Adopcja powinna być decyzją przemyślaną, opartą na realnych możliwościach opiekuna.

Jeśli chcesz poznać gp lepiej i sprawdzić, czy to pies dla Ciebie, pierwszym i koniecznym krokiem jest wypełnienie ankiety adopcyjnej. Ankieta nie jest zobowiązaniem, jej celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu oraz rozpoczęcie rozmowy o adopcji. Zachęcamy do kontaktu :)

Dolar to młody psiak w typie amstaffa, urodzony prawdopodobnie w 2025 roku. To energiczny, radosny i bardzo kontaktowy chłopak, który mimo trudnego startu dziś jest gotowy, by rozpocząć nowe życie u boku własnej rodziny.

Jego historia

Dolar trafił pod naszą opiekę w bardzo kiepskiej kondycji, był wyraźnie wychudzony i osłabiony. Przeprowadzona diagnostyka wykazała poważną chorobę jelit wpływającą na wchłanianie składników odżywczych.

W konsekwencji organizm tracił białko, witaminy oraz energię, co mocno odbijało się na jego ogólnym stanie.

Zostało wdrożone leczenie, a obecnie Dolar przyjmuje suplementy wspierające prawidłowe trawienie i wchłanianie. Jest również na specjalistycznej diecie i otrzymuje karmę Brit Veterinary Diet Gastrointestinal Herring&Pea , przeznaczoną dla psów z problemami układu pokarmowego.

Dzięki odpowiedniej opiece jego stan bardzo się poprawił. Dolar nabrał masy, odzyskał siły i dziś czuje się naprawdę dobrze.

Jego charakter

Dolar jest psiakiem niezwykle radosnym, pozytywnym i pełnym życia. To młody pies, który czerpie ogromną radość z codzienności, kontaktu z człowiekiem oraz aktywności.

Jest bardzo energiczny, ciekawy świata i chętny do działania.

Relacja z człowiekiem

Dobrze reaguje na ludzi, chętnie współpracuje i szybko angażuje się we wspólne aktywności. Ma ogromną motywację pokarmową, a jego ulubioną nagrodą jest karma, którą otrzymuje na co dzień.

Bardzo ładnie pracuje z człowiekiem i potrafi siadać na komendę, co pokazuje jego duży potencjał do dalszej nauki.

Aktywność i potrzeby

To młody pies, który potrzebuje odpowiedniej dawki ruchu, zajęcia oraz pracy umysłowej. Spacery, ćwiczenia, zabawy węchowe i trening będą dla niego bardzo ważne.

Gdy Dolar się nudzi lub nie ma ujścia dla energii, potrafi mocno się frustrować. W schronisku zdarzało mu się z frustracji podgryzać metalową miskę.

W domu konieczna będzie również nauka odpoczywania i wyciszania emocji.

Kontakty z innymi zwierzętami

W stosunku do innych psów Dolar jest bardzo pozytywny i ciekawy. Interesował się psami za ogrodzeniem, jednak gdy został obszczekany, zamiast odpowiadać konfliktem próbował się schować i położył się na ziemi, pokazując dużą uległość.

To daje dużą szansę, że przy odpowiednim zapoznaniu mógłby zamieszkać z innym psem.

Nie wiemy jeszcze, jak zachowywałby się wobec kotów. Ze względu na energiczny temperament koty mogłyby czuć się przy nim niepewnie.

Dom z dziećmi

Dolar bywa żywiołowy i zapomina, że jest psem średniej wielkości, dlatego nie polecamy go do domu z małymi dziećmi. Mógłby niechcący je przewrócić.

Ze starszymi, świadomymi dziećmi powinien odnaleźć się dobrze.

Jakiego domu szuka

Odnajdzie się zarówno w mieszkaniu, jak i w domu z ogrodem, pod warunkiem zapewnienia mu odpowiedniej aktywności oraz konsekwentnego prowadzenia.

Najlepiej sprawdzi się u osób aktywnych, które lubią pracę z psem i chcą rozwijać młodego, inteligentnego kompana.

Dolar przeszedł trudną drogę, ale dziś jest zdrowiejącym, pełnym energii i radości psiakiem gotowym na nowy rozdział. To wspaniały kandydat dla kogoś, kto szuka młodego psa z ogromnym potencjałem i wielkim sercem

Zanim Krysia została przez nas zabezpieczona, większość czasu spędzała w ukryciu. Chowała się w każdy możliwy kąt, często zmieniała miejsce, jakby cały czas była gotowa uciekać. Dopiero po objęciu jej opieką i bliższej obserwacji stało się jasne, że to zachowanie nie wynikało ze „złośliwości” czy charakteru, ale z głębokiego lęku. Krysia to sunia, która najprawdopodobniej przez całe życie nie doświadczyła bezpieczeństwa ani ciepłej relacji z człowiekiem. Człowiek nie kojarzył się jej dobrze, dlatego starała się go omijać i pozostawać niewidoczna.

Do schroniska trafiła w bardzo złym stanie. Była skrajnie wychudzona, z widocznymi ubytkami sierści i zmianami na łapach. Jej ciało nosiło ślady długotrwałych zaniedbań, miała odleżyny, bolesne zmiany w obrębie stawów oraz rany, które powstały na skutek długotrwałego stresu i samouszkodzeń. Jej organizm był wyraźnie osłabiony, a problemy zdrowotne narastały przez długi czas, obejmując wiele układów jednocześnie.

Badania potwierdziły, że Krysia zmaga się z poważnymi, wielonarządowymi problemami zdrowotnymi. Dotyczą one m.in. układu ruchu, narządów wewnętrznych oraz ogólnej kondycji organizmu. Jej stan był na tyle ciężki, że wymagała pilnej operacji ratującej zdrowie, bez niej organizm nadal ulegałby wyniszczeniu.

Zabieg pozwolił zatrzymać dalsze pogarszanie się stanu Krysi, ale nie rozwiązał wszystkich problemów. Dziś Krysia jest w trakcie długiej rekonwalescencji. Wymaga stałego leczenia, regularnych kontroli weterynaryjnych, leków wspierających pracę narządów wewnętrznych oraz specjalistycznej, kosztownej diety. Jej organizm jest bardzo osłabiony i potrzebuje czasu, spokoju oraz stabilnych warunków, by stopniowo się odbudowywać.

Na co dzień Krysia pozostaje psem lękowym i bardzo delikatnym emocjonalnie. Jej zachowanie jest ściśle związane z doświadczeniami z przeszłości oraz aktualnym stanem zdrowia. Potrzebuje ciszy, przewidywalności i cierpliwego podejścia, bez presji i oczekiwań.

Krysia jest w trakcie leczenia, a jej sytuacja zdrowotna jest poważna i wymaga stałej opieki. Rokowania są bardzo ostrożne. Każdy kolejny etap to praca krok po kroku, z myślą o jej komforcie i jakości życia.

Wilson to duży, silny pies, urodzony w 2017 roku, który musiał wiele przeżyć w swoim poprzednim życiu, bo trafił do nas z problemami behawioralnymi i epizodami agresji. Jego zachowanie jest wynikiem długotrwałych zaniedbań i braku bezpiecznej relacji z człowiekiem, którą ciężko jest odbudować. 

Nie jest psem zainteresowanym kontaktem z ludźmi ani budowaniem relacji. W sytuacjach dla niego trudnych lub zbyt intensywnych reaguje agresją, dlatego wymaga bardzo dużej ostrożności i konsekwentnego respektowania jego granic. Wilson nie chodzi na smyczy, źle znosi próby narzucania mu kontaktu i zmiany otoczenia.

Jest psem w trakcie długiej i bardzo wymagającej socjalizacji. Proces ten przebiega wolno, ponieważ Wilson nie wykazuje dużej gotowości do współpracy. Jego zachowanie wymaga dalszej, specjalistycznej pracy behawioralnej.

Wilson to pies wyłącznie dla bardzo doświadczonego opiekuna lub miejsca, które ma wiedzę i zaplecze do pracy z psem agresywnym i trudnym behawioralnie. Szuka kogoś, kto poświęci mu czas jeszcze u nas i w bezpieczny sposób będzie chciał nawiązać relację. 

Kontakt w sprawie Wilsona odbywa się  poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu. Ankieta nie jest zobowiązaniem – jej celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu.

Barbra to suczka w typie owczarka niemieckiego długowłosego, urodzona około 2018 roku. Jest psem z wyraźną potrzebą ruchu i samodzielnego eksplorowania otoczenia. Sprawia wrażenie suczki niezależnej, ciekawej świata i chętnej do działania, ale jednocześnie takiej, która dopiero uczy się relacji z człowiekiem.

Relacja z człowiekiem
Kontakt z człowiekiem jest dla Barbry jeszcze obszarem do pracy. Nie jest nachalna ani domagająca się uwagi – raczej obserwuje, sprawdza i decyduje sama, na ile chce wejść w interakcję. Potrzebuje czasu, spokoju i cierpliwego podejścia, by na nowo odkryć, że człowiek może być bezpiecznym i przewidywalnym partnerem.

Aktywność, zabawa i codzienne potrzeby
Lubi ruch i wyraźnie dobrze czuje się w aktywności. Chętnie chodzi, eksploruje teren i „idzie swoimi ścieżkami”. To pies, który będzie potrzebował regularnych spacerów, zajęcia głowy i pracy nad skupieniem. Aktywność fizyczna i mentalna będą dla niej ważnym elementem codziennego funkcjonowania.

Spacery i nowe otoczenie
Na spacerach Barbra ładnie chodzi na smyczy. Lubi samodzielnie sprawdzać otoczenie, ale nie ciągnie i nie reaguje gwałtownie. Nowe miejsca budzą jej ciekawość, a spacery są dla niej naturalnym sposobem rozładowania energii i napięcia.

Relacje z innymi zwierzętami
Przy kojcu seniora Barbra chętnie zapoznawała się z innymi zwierzętami. W kontaktach jest ciekawska i raczej pozytywnie nastawiona, nie wykazuje silnych reakcji ani potrzeby dominacji. Relacje z innymi zwierzętami warto jednak wprowadzać spokojnie i pod kontrolą. W Czartkach macie taką możliwośc, by zapoznać ją z psem rezydentem.

Wyzwania i potrzeby behawioralne
Wymaga dalszej pracy – przede wszystkim nad budowaniem relacji z człowiekiem i skupieniem. Ma również tendencję do ucieczek, dlatego szukamy dla niej domu z bardzo dobrymi zabezpieczeniami posesji i domu.

Barbra będzie dobrą towarzyszką dla osoby aktywnej, cierpliwej i gotowej na pracę z psem, który wziąż uczy się relacji z człowiekiem. Najlepiej odnajdzie się w domu z jasnymi zasadami, odpowiednim zabezpieczeniem terenu i opiekunem, który rozumie potrzeby psów w typie owczarka.

Jeśli chcesz poznać Barbrę bliżej, pierwszym krokiem jest wypełnienie ankiety adopcyjnej. Ankieta nie jest zobowiązaniem, to początek rozmowy, której celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu :)

Toffi to pies urodzony w 2022 roku, ważący około 12 kg. Trafił do nas jako pies silnie lękowy, z reakcjami obronnymi, w tym epizodami agresji, które wynikają z jego doświadczenia. Jego zachowanie jasno pokazuje, że wcześniej nie miał dobrych wspomnień z człowiekiem i nie znał spokojnej, bezpiecznej relacji.

Relacja z człowiekiem
Kontakt z człowiekiem jest dla Toffiego trudny i obciążający emocjonalnie. Nie szuka bliskości, nie inicjuje kontaktu i reaguje nieufnie, gdy czuje się zagrożony. Na ten moment najlepiej funkcjonuje wtedy, gdy jego granice są respektowane. Zaufanie budujemy bardzo powoli, małymi krokami, bez presji.

Codzienne funkcjonowanie i bezpieczeństwo
Obecnie Toffi czuje się najbezpieczniej w znanym środowisku, czyli w swoim kojcu, gdzie potrafi się wyciszyć i obserwować otoczenie z dystansu. Zmiany, nowe sytuacje i intensywny kontakt są dla niego trudne i wymagają ostrożnego wprowadzania. Jest psem w trakcie socjalizacji.

Wyzwania i potrzeby behawioralne
Wymaga dalszej pracy behawioralnej, cierpliwości i czasu. Osoby zainteresowane jego adopcją muszą liczyć się z tym, że konieczne będzie wcześniejsze, stopniowe budowanie relacji jeszcze w schronisku, aby Toffi miał szansę zrozumieć, że człowiek może być przewidywalny i bezpieczny.

Toffi to pies wyłącznie dla osób świadomych pracy z psami lękowymi, które nie oczekują szybkich efektów ani „wdzięczności”. Adopcja w jego przypadku to proces oparty na czasie, spokoju i akceptacji jego ograniczeń.

Kontakt w sprawie Toffiego odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i etapem procesu. Ankieta nie jest zobowiązaniem, jej celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu.

Zobacz filmik: kliknij.

Ten cudowny psiak trafił do nas w stanie, który nie pozostawiał złudzeń, że przez długi czas musiał radzić sobie sam, z bólem i ograniczeniami, których żaden pies nie powinien doświadczać. Kiedy pojechaliśmy go zabezpieczyć, od razu został przewieziony do gabinetu weterynaryjnego. Pomoc była pilna.

Badania wykazały stary, poważny uraz, taki, który nie wydarzył się „wczoraj”. Zanik mięśni, brak czucia i zesztywnienie jednej z przednich łap mówiły jasno, że Knopers przez długi czas żył z nieleczonym urazem.

Mimo tego od pierwszych chwil pokazywał nam coś bardzo ważnego: ogromną wolę życia. Miał trudność z utrzymaniem równowagi, nawet oddanie moczu było dla niego wyzwaniem, ale próbował. Za każdym razem.

Jak wygląda jego codzienność teraz
Dziś Knopers jest pod stałą opieką, po amputacji łapki, rana się zagoiła. Jego organizm zdążył już zaadaptować się do poruszania się na trzech łapach, jeszcze przed zabiegiem był szybszy niż wiele psiaków na czterech, potrzebny był zabieg, który przyniesie mu realną ulgę i komfort w codziennym funkcjonowaniu.

Relacja z człowiekiem
Knopers bardzo lubi ludzi. Szuka kontaktu, reaguje z radością na obecność opiekuna, chętnie współpracuje podczas codziennych czynności. Widać w nim zaufanie... To pies, który cieszy się z bycia zauważonym i traktowanym z czułością.

Aktywność i poruszanie się
Jest psem wesołym i aktywnym. Knopers przed operacją także poruszał się na trzech łapkach, chora była wyłączona i cały czas utrzymywał ją w górze, tak jak wskazują zdjęcia, ale nie przeszkadzało mu to w poruszaniu się sprawnie i w niezłym tempie. Lubi ruch i eksplorowanie otoczenia. 

Relacje z innymi zwierzętami
Z dotychczasowych obserwacji wynika, że Knopers dobrze odnajduje się w towarzystwie innych zwierząt. Jest otwarty i nie wykazuje zachowań konfliktowych.

Wyzwania i potrzeby
Knopers nie jest psem „bezobsługowym”. Przyszły opiekun musi być gotowy na:

• dalszą współpracę z lekarzem weterynarii po amputacji,
• ewentualną rehabilitację,
• spokojne wprowadzanie psa w nową codzienność,
• akceptację faktu, że to pies po ciężkich urazach, który będzie potrzebował uważnej, odpowiedzialnej opieki.

To psiak który przeszedł więcej, niż powinien, ale nie stracił radości życia ani ciekawości świata. Po zakończeniu leczenia i rekonwalescencji będzie gotowy, by rozpocząć nowy rozdział w domu, który da mu bezpieczeństwo, czas i troskę.

Jeśli czujesz, że to pies dla Ciebie i masz przestrzeń na odpowiedzialną adopcję psa po przejściach, zapraszamy do kontaktu. Proces adopcyjny rozpoczyna się od ankiety adopcyjnej, jest ona pierwszym etapem, nie zobowiązuje do adopcji i służy temu, by jak najlepiej dopasować zwierzaka do domu. Dla Knopersa najważniejsze jest jedno: żeby już nigdy nie musiał radzić sobie sam.

Melon urodził się w 2019 roku, waży około 12 kg i jest psem, który bardzo wyraźnie pokazuje, że w jego poprzednim życiu nie spotkał nikogo, kto nauczył go, że człowiek może oznaczać coś dobrego. To nie jest pies otwarty, ciekawski ani chętny do kontaktu, nowe sytuacje budzą w nim lęk, a obecność obcych ludzi jest dla niego trudna i obciążająca. Melon nie szuka bliskości, nie podbiega po uwagę, nie „otwiera się” na zawołanie. Nawet przy osobach, które zna, trzyma dystans i najlepiej czuje się wtedy, gdy nikt nie narusza jego granic. To jego sposób radzenia sobie z napięciem i próbą zachowania poczucia kontroli nad otoczeniem, a nie zła wola czy brak potencjału.

Na co dzień Melon funkcjonuje najlepiej w znanych, przewidywalnych warunkach. Zmiany, nowe miejsca i bodźce wymagają od niego dużego wysiłku emocjonalnego i potrafią wywołać silny stres. To pies, który potrzebuje spokojnego tempa, rutyny i bardzo czytelnych zasad. Praca z nim to proces, długi, wymagający cierpliwości, uważności i gotowości na to, że postępy mogą być powolne albo niewidoczne przez długi czas. Melon może nigdy nie stać się psem wylewnym czy towarzyskim i przyszły opiekun musi mieć w sobie zgodę na to, że pomoc temu psu nie polega na „zmienianiu go”, ale na nauczeniu się życia obok niego z szacunkiem do jego granic.

To nie jest pies dla osób, które marzą o szybkim efekcie, wdzięczności czy bliskiej relacji opartej na dotyku. To pies dla kogoś bardzo świadomego, kto rozumie zachowania lękowe, potrafi pracować bez presji i przyjmuje, że największym sukcesem może być spokojna, stabilna codzienność bez strachu, a nie spektakularne „przełomy”.

Adopcja Melona to odpowiedzialna decyzja i długofalowe zobowiązanie. Kontakt w jego sprawie odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, jest ona pierwszym i koniecznym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji i służy temu, by jak najlepiej ocenić, czy dany dom jest gotowy na realną pomoc psu z takimi potrzebami. Jeśli czujesz, że masz w sobie cierpliwość, doświadczenie, spokój i gotowość na długą pracę bez obietnicy łatwej relacji,być może właśnie Ty możesz dać Melonowi bezpieczną przestrzeń, jakiej potrzebuje.

Zuzka jest psiakiem z bagażem doświadczeń. Lękowa, wycofana, unikająca kontaktu, ale nie dlatego, że nie chce być kochana, ale dlatego, że życie nauczyło ją ostrożności.

Potrzebuje dalszej soscjalizacji, nie dała nam się poznać jako agresywna suczka, raczej wycofana, która szuka bezpiecznej przestrzeni, w której chce się skryć. W jej poprzednim życiu raczej nie poznała bliskości człowieka. 

Jeśli szukasz psa „gotowego do kochania” od pierwszego dnia – to nie ten przypadek. Ten pies nie przywita Cię merdającym ogonem ani nie położy się przy Tobie po pięciu minutach. Potrzebuje czasu, spokoju, konsekwencji i ogromu cierpliwości.

Adopcja takiego psa nie zaczyna się od podpisania umowy. To proces, który wymaga pełnego zaangażowania jeszcze na etapie pobytu w schronisku – wielu spotkań, budowania relacji krok po kroku, bez presji. Dopiero wtedy, gdy pies sam pokaże, że jest gotowy na kolejny etap, można mówić o domu.

To nie będzie prosta droga. Ale dla osoby świadomej i gotowej, by dać psu dokładnie tyle czasu, ile potrzebuje – może to być jedna z najpiękniejszych historii, jakie można razem napisać. Jesteś gotowy? Miałeś już doświadczenie w pracy z psem lękowym, wiesz, z czym to się wiąże? Wypełnij ankietę.

Bordo to duży, masywny pies, którego wygląd od razu przyciąga uwagę. Ciemna sierść i wyraźna, brązowa obwódka na pyszczku nadają mu dostojności i sprawiają, że wzbudza podziw już przy pierwszym spotkaniu. Za tym imponującym wyglądem kryje się jednak pies, który wciąż uczy się świata i swojego miejsca w nim.

Jak wygląda jego codzienność teraz

Bordo potrafi chodzić na smyczy, ale robi to w swoim własnym stylu. To umiejętność, która wymaga jeszcze podszkolenia i spokojnej pracy, bez pośpiechu i presji. Na ten moment jest raczej średnio aktywnym psem. Nie szuka intensywnego ruchu, za to bardzo wyraźnie pokazuje, co sprawia mu prawdziwą przyjemność.

Relacja z człowiekiem

Bordo nie miał wcześniej doświadczenia z nagradzaniem smaczkami ani z zabawą. Te formy kontaktu są dla niego nowe i jeszcze ich nie rozumie. To nie kwestia braku chęcii, po prostu nikt wcześniej nie pokazał mu, że wspólna aktywność z człowiekiem może być czymś przyjemnym i bezpiecznym. Dopiero u nas poznaje te możliwości. W relacji z opiekunem potrzebuje czasu, cierpliwości i jasnych, spokojnych sygnałów.

Aktywność, spacery i otoczenie

On uwielbia węszyć. Spacery to dla niego przede wszystkim świat zapachów, zatrzymuje się, bada teren, analizuje otoczenie nosem. To jego sposób na poznawanie świata i regulowanie emocji. Nie jest psem, który będzie od razu gotowy na długie, dynamiczne wycieczki. Lepiej odnajdzie się w spokojnym rytmie i przewidywalnym środowisku.

Relacje z innymi zwierzętami

Inne psy wzbudzają w nim raczej niepokój niż ciekawość. Woli ich unikać, a dystans daje mu poczucie bezpieczeństwa. Na ten moment nie szuka kontaktu i nie czuje się pewnie w psim towarzystwie.

Wyzwania i potrzeby

W tym dużym ciele brakuje jeszcze pewności siebie. Bordo to pies, który potrzebuje opiekuna gotowego na:

• spokojną dalszą naukę chodzenia na smyczy,

• wprowadzanie nagród i zabawy od podstaw,

• budowanie poczucia bezpieczeństwa i zaufania,

• uszanowanie jego granic, zwłaszcza w kontaktach z innymi psami.

Nie będzie dobrym wyborem dla osób szukających psa „gotowego” ani dla kogoś, kto oczekuje natychmiastowych efektów.

Bordo to pies o imponującym wyglądzie i bardzo wrażliwej naturze. Potrzebuje czasu, spokojnego przewodnika i przestrzeni do nauki. W odpowiednich warunkach może stopniowo budować pewność siebie i odkrywać, że świat i człowiek nie muszą być straszni.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Jest ona pierwszym i koniecznym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb Bordo.

Hagrid to duży, młody pies urodzony w 2023 roku, ważący około 31 kilogramów. Gdy trafił do schroniska, był psiakiem bardzo wycofanym i nieufnym wobec człowieka. Przez długi czas kontakt z ludźmi był dla niego czymś trudnym i stresującym. Dziś możemy obserwować ogromne postępy, jakie zrobił. Nadal jest psem ostrożnym i niezależnym, ale coraz lepiej odnajduje się w codziennym funkcjonowaniu i pokazuje, że drzemie w nim ogromny potencjał.

Jego przemiana

Kiedy Hagrid trafił do schroniska, był psem bardzo wycofanym i nieufnym. Największe poczucie bezpieczeństwa dawała mu buda, która przez długi czas była jego jedynym azylem. Kontakt z człowiekiem był dla niego trudny i niezrozumiały, a każda nowa sytuacja wywoływała duży stres.

Przez wiele tygodni pracowaliśmy z nim spokojnie, bez pośpiechu i bez wywierania presji. Każdy, nawet najmniejszy krok naprzód był ogromnym sukcesem. Z czasem Hagrid zaczął coraz odważniej wychodzić ze swojej bezpiecznej kryjówki, akceptować obecność człowieka i poznawać świat poza kojcem.

Dziś jest już zupełnie innym psem niż ten, którego poznaliśmy na początku. Pozwala założyć sobie obrożę, pięknie chodzi na smyczy, chętnie wychodzi na wybieg i coraz lepiej radzi sobie w nowych sytuacjach. Nadal jest psem ostrożnym i niezależnym, ale jego przemiana pokazuje, jak ogromny potencjał w nim drzemie i jak wiele można osiągnąć dzięki cierpliwości oraz szacunkowi do psich granic.

To właśnie dlatego tak mocno wierzymy, że w odpowiednim domu Hagrid będzie nadal robił kolejne postępy i zaskakiwał swoich opiekunów.

Zdrowie

Hagrid trafił do schroniska również z problemami dotyczącymi lewego oka. Od początku obserwowaliśmy nasilone łzawienie, dlatego został objęty opieką weterynaryjną i poddany diagnostyce.

Wdrożone leczenie nie przyniosło jednak oczekiwanych rezultatów, dlatego po konsultacjach zdecydowano o dalszym postępowaniu. W najbliższym czasie Hagrid ma zaplanowany zabieg plastyki powiek, który ma poprawić komfort jego życia i wyeliminować problem przewlekłego podrażnienia oka.

Poza tym pozostaje psem w dobrej kondycji ogólnej. Jest aktywny, chętnie eksploruje otoczenie i nie wykazuje objawów, które ograniczałyby jego codzienne funkcjonowanie.

Charakter i relacja z człowiekiem

Otworzył się znacznie bardziej niż na początku pobytu w schronisku. Nadal nie jest psiakiem, który szuka bliskiego kontaktu z człowiekiem i nie należy do psów wylewnych, jednak coraz lepiej akceptuje obecność ludzi w swoim otoczeniu.

Bez większego problemu można wejść do jego kojca, założyć mu obrożę czy przygotować go do spaceru. Nadal nie przepada za frontalnym, bezpośrednim podejściem do siebie i w takich sytuacjach czuje się mniej komfortowo. Dużo lepiej odnajduje się, gdy człowiek daje mu przestrzeń i nie wywiera na nim presji.

Jest to psiak, który najprawdopodobniej nigdy nie będzie typem psa uwielbiającego przytulanie czy ciągłe głaskanie. Dużo bardziej odpowiada mu spokojna obecność człowieka obok niż intensywne interakcje. Potrzebuje opiekuna, który uszanuje jego charakter i pozwoli mu budować relację na własnych zasadach.

Aktywność i spacery

Bardzo ładnie chodzi na smyczy. Podczas spacerów podąża za człowiekiem, najczęściej trzymając się nieco z tyłu, co daje mu poczucie bezpieczeństwa. Mimo swojej ostrożności dobrze współpracuje i coraz lepiej radzi sobie w nowych sytuacjach.

Również na wybiegu zrobił ogromne postępy. Czuł się tam swobodnie, chętnie eksplorował teren, węszył i znaczył otoczenie. Były to wyraźne sygnały świadczące o tym, że potrafił się zrelaksować i poczuć bezpiecznie.

Co ważne, bez problemu pozwalał się odprowadzić z wybiegu do kojca, co jeszcze jakiś czas temu byłoby dla niego dużo trudniejsze. Widać, że bardzo się stara i każdego dnia robi kolejne kroki naprzód.

Kontakty z innymi zwierzętami

Podczas obserwacji psów za siatką Hagrid reagował spokojnie. Najczęściej traktował inne psy obojętnie, czasami wykazywał zainteresowanie ich obecnością. Nie obserwowaliśmy zachowań wskazujących na chęć konfliktu.

Istnieje szansa, że mógłby zamieszkać z innym dużym, stabilnym psem, jednak konieczne byłoby wcześniejsze zapoznanie w schronisku i sprawdzenie wzajemnych relacji.

Jeśli chodzi o koty, podczas mijania woliery nie wykazywał większego zainteresowania ich obecnością. Mimo to, ze względu na jego gabaryty i brak możliwości dokładnego sprawdzenia relacji z kotami, raczej polecamy go do domu bez kotów.

Dom z dziećmi

Ze względu na jego niezależny charakter oraz potrzebę zachowania własnej przestrzeni, ewentualna adopcja do domu z dziećmi powinna zostać poprzedzona wcześniejszym zapoznaniem. Hagrid najlepiej odnajduje się w spokojnym otoczeniu, bez nadmiernej presji i nadmiaru bodźców.

Jakiego domu szuka

Najlepszym miejscem dla Hagrida będzie dom z ogrodem, w którym będzie miał dużo przestrzeni do swobodnego poruszania się i obserwowania otoczenia. Bardzo dobrze odnalazłby się również w odpowiednio przygotowanym kojcu zewnętrznym wyposażonym w dużą, ocieploną budę oraz dostęp do świeżej wody i wartościowego pożywienia.

To pies, który dobrze czuje się na zewnątrz i właśnie taki styl życia wydaje się najbardziej zgodny z jego naturą. Duża przestrzeń, możliwość patrolowania terenu oraz spokojne otoczenie pozwolą mu czuć się bezpiecznie i komfortowo.

Nowy opiekun powinien mieć świadomość, że Hagrid nie będzie typowym psem rodzinnym, który stale zabiega o uwagę człowieka. To pies, który bardziej ceni sobie spokojną obecność człowieka i poczucie bezpieczeństwa niż intensywne kontakty społeczne.

Hagrid przeszedł ogromną drogę od wycofanego psa, który nie ufał ludziom, do psiaka, który potrafi spokojnie spacerować na smyczy, eksplorować wybieg i współpracować z opiekunem. Nadal potrzebuje czasu i zrozumienia, ale każdego dnia pokazuje, że warto w niego wierzyć. Dla osoby, która uszanuje jego charakter i pozwoli mu żyć w zgodzie z własną naturą, będzie wyjątkowym i wiernym towarzyszem na długie lata.

ZOBACZ JEGO FILM: KLIKNIJ.

Mumim to duży pies, który od pierwszych chwil zwraca uwagę swoim spokojem. Nie jest psem impulsywnym ani nadmiernie pobudzonym, a raczej takim, który obserwuje, sprawdza i sam decyduje, kiedy chce się w coś zaangażować. Sprawia wrażenie psa, który ma w sobie wewnętrzną równowagę, choć wciąż jest na etapie poznawania świata i siebie.

Jak wygląda jego codzienność teraz?

Potrafi chodzić na smyczy i dobrze odnajduje się podczas spacerów. Lubi poruszać się we własnym tempie, czasem wybierając „swoje ścieżki”, dosłownie i w przenośni. Nie jest nachalny, nie domaga się ciągłej uwagi, ale jasno komunikuje swoje potrzeby, np. kocha mizianko :)

Relacja z człowiekiem

W kontakcie z ludźmi Mumim jest spokojny i zrównoważony. Kiedy ma ochotę na zabawę, potrafi sam poszukać do niej towarzysza, zaprasza, inicjuje kontakt, pokazuje, że chce czegoś więcej niż tylko wspólnego spaceru. To pies, który lubi mieć wybór i przestrzeń do bycia sobą.

Aktywność, spacery i otoczenie

Na co dzień nie sprawia wrażenia psa nadmiernie aktywnego, ale kiedy pojawia się chęć zabawy, potrafi się nią cieszyć i w pełni w nią zaangażować. Najlepiej odnajdzie się w domu, który uszanuje jego tempo, bez presji, za to z uważnością na sygnały, które wysyła.

Relacje z innymi zwierzętami

Na ten moment jego relacje z innymi psami obserwujemy i poznajemy. Mumim nie jest psem konfliktowym, ale wyraźnie pokazuje, że lubi sam decydować o dystansie i rodzaju kontaktu. Jeśli macie psa rezydenta to zachęcamy do wcześniejszego zapoznania go z nim, u nas w schronisku jest taka możliwość :)

Wyzwania i potrzeby

Mumim potrzebuje domu, w którym będzie mógł dalej się rozwijać i „rozkwitać” w swoim tempie. Najlepiej odnajdzie się u opiekuna, który:

• uszanuje jego niezależność,

• da mu przestrzeń na podejmowanie inicjatywy,

• będzie gotów budować relację opartą na zaufaniu, a nie kontroli.

To pies dla kogoś, kto lubi obserwować, słuchać i dawać psu wybór.

To pies z potencjałem, spokojny, ciekawy świata i relacji, gotowy na dalszy rozwój w odpowiednich warunkach. Szukamy dla niego domu, który nie będzie go zmieniał na siłę, ale pozwoli mu być sobą i dojrzewać w bezpiecznej relacji z człowiekiem.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Jest ona pierwszym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji, ale w niej pomaga i ma na celu świadome dopasowanie domu do potrzeb Mumima.

ZOBACZ JEGO FILM: KLIKNIJ.

Koral trafił do nas jako pies z epizodami agresji. Od początku było jasne, że niesie ze sobą trudne doświadczenia i że będzie potrzebował większego wsparcia. Potrzebował stabilności, przewidywalności i codziennych, spokojnych spotkań z opiekunami. Dopiero dzięki temu mógł zacząć rozumieć, że ze strony człowieka może spotkać go coś dobrego, bez presji i bez zagrożenia.

Jak wygląda jego codzienność teraz

Dziś funkcjonuje znacznie spokojniej, choć wciąż jest psem niepewnym. Potrafi chodzić na smyczy i stopniowo, małymi krokami, otwiera się na świat. Na wybiegu skupia się głównie na obserowaniu, zajmuje się sobą i nie zabiega o kontakt. Relacja pojawia się dopiero wtedy, gdy to człowiek wykaże inicjatywę w sposób czytelny i bezpieczny.

Relacja z człowiekiem

W poprzednim życiu najprawdopodobniej nie doświadczył wiele czułości. Dziś wiemy już, że dotyk jest dla niego ważny, szczególnie lubi mizianie po tyłku. W takich momentach wyraźnie szuka bliskości i próbuje zaufać. Jednocześnie nadal jest w nim dużo niepewności. Wymaga uważnego czytania sygnałów i szacunku dla jego granic. Zbyt szybkie ruchy, brak wyczucia czy ignorowanie jego komunikatów mogą prowadzić do trudnych sytuacji.

Aktywność, spacery i otoczenie

Koral nie jest psem, który „szaleje” na spacerach. Ruch i eksploracja są dla niego sposobem na regulowanie emocji. Spacery w spokojnym otoczeniu, w przewidywalnym rytmie, pomagają mu czuć się bezpieczniej.

Relacje z innymi zwierzętami

Na ten moment skupiamy się przede wszystkim na jego relacji z człowiekiem. Inne zwierzęta nie są dla niego priorytetem i każda taka relacja wymagałaby indywidualnej oceny.

Wyzwania i potrzeby

Koral potrzebuje opiekuna, który:

• ma doświadczenie lub jest gotowy uczyć się pracy z psem lękowym,

• potrafi czytać psi język i reagować na sygnały ostrzegawcze,

• zachowa spokój i konsekwencję,

• nie zrazi się ewentualnymi „wpadkami”, które mogą się zdarzyć w procesie budowania relacji,

• będzie pamiętał o jego przeszłości i brał ją pod uwagę każdego dnia.

To pies, który nie odnajdzie się w domu pełnym chaosu ani przy osobie oczekującej szybkich efektów.

Koral to pies w procesie. Zyskuje wtedy, gdy ma obok siebie człowieka spokojnego, uważnego i wyrozumiałego. W odpowiednich rękach może dalej budować zaufanie i poczucie bezpieczeństwa, ale potrzebuje czasu i mądrego prowadzenia. Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Jest ona pierwszym i koniecznym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji i pozwala sprawdzić, czy to dobre dopasowanie, dla Korala i dla przyszłego opiekuna.

Tina to sunia, która ma problemy behawioralne, nie przejawia agresji, ale nie potrafi w pełni zaufać człowiekowi ani otworzyć się na bliską relację. Zachowuje dystans, obserwuje, nie szuka kontaktu i nie zabiega o uwagę. Bliskość jest dla niej trudna i wymaga czasu oraz spokoju.

Potencjalny opiekun będzie musiał spędzić z nią więcej czasu, by zrozumieć jej sposób funkcjonowania, nauczyć się czytać sygnały i stopniowo budować zaufanie. To pies, przy którym nie da się niczego przyspieszyć ani wymusić, relacja może powstać tylko wtedy, gdy będzie oparta na cierpliwości, przewidywalności i szacunku do granic. Najlepiej odnajdzie się w spokojnym otoczeniu, u osoby świadomej jej przeszłości i gotowej zaakceptować fakt, że bliskość może przyjść powoli albo mieć ograniczoną formę.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb psa.

Kama to kotka urodzona w maju 2025 roku, która trafiła do nas jako bardzo dzika. Od początku było jasne, że kontakt z człowiekiem jest dla niej trudny, ale z każdym kolejnym dniem, we własnym tempie, zaczyna się na niego otwierać. Na ten moment nie jest kotką, która szuka bliskości czy wpada w ramiona. Obserwuje świat z dystansu, uważnie i spokojnie. Nie ma w niej agresji, ale nie pozwala się brać na ręce i nie jest gotowa na interakcje takie jak przytulanie czy intensywny kontakt. To kot w trakcie socjalizacji, który potrzebuje czasu, cierpliwości i akceptacji swoich granic. Mamy nadzieję, że wraz z poczuciem bezpieczeństwa jej potrzeby będą się zmieniać, ale nie jest to coś, co można założyć ani przyspieszyć. Najlepiej odnajdzie się w spokojnym domu, u osoby, która rozumie proces socjalizacji i potrafi dać przestrzeń, bez oczekiwań.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb kota.

Piksy to kotka urodzona w 2023 roku, która trafiła do nas jako dziki kot wraz z piątką kociąt. Na początku nie dopuszczała nikogo do siebie i reagowała zachowaniami agresywnymi, był to jej sposób na ochronę siebie i młodych. Nie wykazywała innych objawów chorobowych, a jej stan zdrowia był stabilny.

Obecnie nie wchodzi z człowiekiem w bliższą interakcję. Zachowuje dystans, uważnie obserwuje otoczenie i ludzi. Nie pozwala się głaskać ani brać na kolana, nie szuka kontaktu i nie inicjuje bliskości. Jest kotką w trakcie socjalizacji, która potrzebuje czasu, spokoju i akceptacji swoich granic. Najlepiej odnajdzie się u osoby, która rozumie proces pracy z kotem wycofanym i nie będzie oczekiwać szybkiej zmiany ani czułości.

Kontakt w sprawie Piksy odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb kota.

Fisia to kotka urodzona w maju 2025 roku, która trafiła do schroniska jako kot dziki. Na kociarni trzyma się raczej z boku i uważnie obserwuje otoczenie. Nie reaguje agresją, ale wyraźnie pokazuje, że na tym etapie swojego życia nie jest gotowa na czułości ani bliskie interakcje z człowiekiem.

Jest w trakcie dalszej socjalizacji i potrzebuje czasu, spokoju oraz konsekwentnej, cierpliwej pracy. Najlepiej odnajdzie się w domu, który będzie miał to na uwadze, u opiekuna, który zrozumie proces, będzie potrafił jej pomóc i nie zrezygnuje przy pierwszych trudnościach. To kotka dla kogoś, kto nie oczekuje szybkich efektów, ale jest gotów towarzyszyć jej w drodze do większego poczucia bezpieczeństwa.

Kontakt w sprawie Fisi odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb kota.

Józio to pies urodzony w 2014 roku, ważący około 10 kg. Nie ma w sobie agresji, ale żyje trochę „swoim życiem” i nie jest psem, który od razu otwiera się na ludzi. Ceni spokój, rutynę i możliwość odpoczynku w swoim kąciku, najlepiej odnajduje się w spokojnym tempie, bez nadmiaru bodźców i oczekiwań.

To pies, który nie zabiega o uwagę i nie szuka intensywnego kontaktu. Osoba myśląca o adopcji musiałaby spędzić z nim trochę czasu, dać mu przestrzeń i pozwolić, by sam zdecydował, kiedy i na jakich zasadach chce się zbliżyć. Relacja z nim nie buduje się szybko, ale opiera się na cierpliwości i wzajemnym szacunku.

Józio mieszka w Czartkocinku, miejscu, w którym przebywają nasi najstarsi podopieczni. Szukamy dla niego spokojnego domu, który zapewni mu bezpieczną, cichą „emeryturę”, bez presji na zmiany i bez oczekiwań, że stanie się psem towarzyskim.

Kontakt w sprawie Józia odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb psa.

Cyganek to cały czarny kocur urodzony w kwietniu 2025 roku. Przyjechał do nas bardzo wystraszony, ale od początku nie wykazywał agresji. W nowym miejscu powoli zaczyna czuć się pewniej, lubi odkrywać kolejne elementy kociej woliery, obserwować otoczenie i poznawać świat na własnych zasadach.

Na ten moment nie szuka ludzkiego dotyku, trzyma dystans i chodzi swoimi ścieżkami. Jest kotem do dalszej socjalizacji, który potrzebuje czasu, spokoju i cierpliwego prowadzenia. Jednocześnie jest jeszcze bardzo młody, dlatego przy zaangażowanym człowieku lub rodzinie, gotowych kontynuować ten proces, jego historia może mieć zupełnie nowy kierunek i zaowocować dużymi zmianami w przyszłości.

Kontakt w sprawie Cyganka odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb kota.

Alfa to czarna kotka, która urodziła się w maju 2025 roku i trafiła do nas jako kot dziki i już na starcie wymagała pomocy, przyjechała chora, z objawami kociego kataru. Została objęta leczeniem, a po ustabilizowaniu stanu zdrowia przeszła sterylizację i mogła zostać wypuszczona na wybieg. Od strony medycznej została zabezpieczona, natomiast jej największym wyzwaniem pozostaje sfera behawioralna.

Kontakt z człowiekiem jest dla niej bardzo trudny. Gdy tylko w kociarni pojawia się człowiek, natychmiast ucieka do swojego bezpiecznego miejsca. Próby zbliżenia odbiera jako zagrożenie, reaguje syczeniem, ostrzeganiem i wyraźnie pokazuje gotowość do obrony. To nie jest agresja „bez powodu”, ale silna reakcja lękowa i potrzeba utrzymania dystansu.

Alfa to kotka z dużymi trudnościami behawioralnymi, w trakcie bardzo wymagającego i powolnego procesu socjalizacji. Potrzebuje stabilności, spokoju i pełnego poszanowania granic. Na ten moment kluczowe jest jej poczucie bezpieczeństwa, a wszelkie dalsze decyzje muszą być podejmowane bez presji na szybkie zmiany, z myślą o jej realnych możliwościach.

Batman to kocur urodzony w maju 2025 roku, który trafił do nas jako dziki kot. Początkowo kontakt z człowiekiem był dla niego bardzo trudny, jednak z czasem jego zachowanie wyraźnie się zmieniło, obecnie nie wykazuje agresji wobec ludzi.

Nadal pozostaje kotem wycofanym. Trzyma dystans, obserwuje otoczenie i nie szuka kontaktu. Na ten moment nie jest nastawiony na dotyk ani bliższe interakcje. Jest w trakcie dalszej socjalizacji i potrzebuje czasu, spokoju oraz cierpliwej pracy prowadzonej w jego tempie. Najlepiej odnajdzie się u osoby, która rozumie proces socjalizacji i zaakceptuje fakt, że bliskość, jeśli się pojawi, będzie wynikiem długiego procesu, a nie oczekiwań.

Kicia to kotka urodzona w maju 2025 roku, która trafiła do nas jako dzika i reagująca agresją. Wymagała także pomocy medycznej, miała problemy z okiem, dlatego wdrożono dalszą diagnostykę i leczenie. Po zakończonej terapii dołączyła do reszty kotów. 

Jej wyraz pyszczka może sprawiać wrażenie surowego, ale nie oddaje tego, z czym tak naprawdę się mierzy. To kotka, która dopiero uczy się funkcjonowania w obecności człowieka. Na wolierze z elegancją i gracją obserwuje świat, trzyma dystans i nie jest gotowa na dotyk ani bliski kontakt „na zawołanie”.

Kicia jest w trakcie dalszej socjalizacji i potrzebuje czasu, spokoju oraz przestrzeni do otwierania się na świat w swoim tempie. Najlepiej odnajdzie się przy osobie, która rozumie ten proces i zaakceptuje, że relacja, jeśli ma się pojawić, będzie budowana powoli, z poszanowaniem jej granic.

Kawa to czarna kotka urodzona w maju 2025 roku, która trafiła do nas jako kot dziki. Wymagała pomocy medycznej, miała problemy z oczami, które łzawiły, dlatego wdrożono leczenie. Po zakończeniu terapii została wysterylizowana i obecnie mieszka w naszej kociarni. 

Od strony zachowania Kawa nie wykazuje agresji, ale nadal postrzega człowieka jako zagrożenie. Gdy ktoś próbuje się zbliżyć, ucieka i szuka bezpiecznego miejsca. Trzyma dystans, obserwuje z oddali i nie jest gotowa na bliższy kontakt. To kotka w trakcie socjalizacji, która potrzebuje czasu, spokoju i stabilnych warunków, by stopniowo oswajać się z obecnością ludzi, wyłącznie w swoim tempie, bez presji.

Linka to kotka urodzona w czerwcu 2025 roku, która trafiła do nas bardzo wystraszona, z ciętą raną nad okiem. Otrzymała niezbędną pomoc, a po sterylizacji mogła zostać wypuszczona na wybieg. trafić na naszą kociarnię. Nadal mierzy się z trudnymi emocjami.

Nie ma w niej agresji, ale jest kotką lękową. Źle reaguje na zbyt nachalne ruchy w jej stronę, wtedy wycofuje się i szuka bezpiecznego miejsca. Potrzebuje czasu na dalszą socjalizację, spokojnej obecności i przewidywalnego otoczenia. Szukamy dla niej domu, w którym będzie mogła otwierać się na nowe doświadczenia we własnym tempie, bez presji i oczekiwań, z opiekunem gotowym dać jej przestrzeń i cierpliwość.

Piratka to kotka urodzona w listopadzie 2024 roku, która trafiła do nas z gabinetu weterynaryjnego przy Kościelnej w Zduńskiej Woli. Tam, ze względów medycznych, usunięto jej jedno oko. Od początku była kotką dziką, w sytuacjach stresowych reagowała drapaniem i gryzieniem, co było formą obrony, a nie próbą ataku. Wymagała dalszego leczenia, m.in. z powodu występującego u niej wielomoczu. Po zakończeniu terapii trafiła ze szpitala do kociarni.

Obecnie Piratka nie wykazuje agresji wobec człowieka, ale nadal jest bardzo ostrożna. Gdy tylko ktoś próbuje nawiązać bliższą interakcję, szybko się wycofuje i ucieka w bezpieczne miejsce. Trzyma dystans, obserwuje i jasno komunikuje swoje granice. To kotka, która potrzebuje czasu, spokoju i stabilnych warunków, by stopniowo oswajać się z obecnością człowieka. Relacja, jeśli ma się pojawić, będzie mogła powstawać wyłącznie w jej tempie, bez presji i oczekiwań.

Felka to niewielka, młoda kotka o pięknym rudym umaszczeniu. Jest delikatna i 
wrażliwa, dlatego w nowym miejscu potrzebuje chwili, aby poczuć się bezpiecznie. Gdy 
już zaufa człowiekowi, potrafi się otworzyć i pokazuje swoją łagodną, spokojną naturę.

Jej codzienność

W nowym otoczeniu Felka jest ostrożna. Gdy trafia do nieznanego pomieszczenia, na 
początku chowa się w spokojnym miejscu i potrzebuje czasu, aby oswoić się z 
przestrzenią. Kiedy poczuje się pewniej, zaczyna powoli obserwować otoczenie i 
wychodzić z kryjówki. W znanym miejscu i przy znanych osobach zachowuje się znacznie swobodniej. Z czasem zaczyna interesować się tym, co dzieje się wokół niej i stopniowo nabiera 
pewności siebie.

Relacja z człowiekiem

Felka jest kotką, która potrzebuje czasu, aby zaufać. W kontakcie z obcymi osobami 
może być nieśmiała i wycofana. Podchodzi ostrożnie, czasem się wycofuje, ponieważ 
nowe osoby budzą w niej stres.
Jednak z relacji opiekunów wynika, że kiedy pozna człowieka i poczuje się przy nim 
bezpiecznie, zaczyna się otwierać. Daje się wtedy pogłaskać i uczy się, że dotyk może 
być czymś przyjemnym. Widać w niej potrzebę bliskości z człowiekiem, choć na 
początku wyraża ją bardzo ostrożnie.
Podczas próby złapania lub przytrzymania reaguje napięciem, jednak Felka nie jest agresywna. 

Aktywność i otoczenie

Felka ma średni poziom energii. W nowym miejscu może wydawać się spokojniejsza i 
mniej zainteresowana zabawkami lub smakołykami, ponieważ najpierw potrzebuje 
poczuć się bezpiecznie.
Możliwe, że w spokojnym domu, kiedy nabierze pewności siebie, chętniej zacznie bawić  się zabawkami, na przykład wędką, oraz zainteresuje się smakołykami.
Relacje z innymi zwierzętami
Felka akceptuje inne koty i potrafi funkcjonować w ich towarzystwie. Obecność 
spokojnego kota może być dla niej wsparciem i pomóc jej szybciej odnaleźć się w 
nowym domu.

Jakiego domu szuka Felka

Felka potrzebuje spokojnego domu i opiekuna, który będzie cierpliwy i wyrozumiały. 
Najlepiej odnajdzie się u osoby, która rozumie zachowanie kotów nieśmiałych i jest 
gotowa dać jej czas na adaptację.
To kotka dla opiekuna, który pozwoli jej poznawać świat we własnym tempie i będzie 
budował relację spokojnie, dzień po dniu. W takim domu Felka ma dużą szansę 
stopniowo się otworzyć i pokazać swoją czułą, towarzyską stronę.
Felka to delikatna kotka, która potrzebuje przede wszystkim poczucia bezpieczeństwa. 
Gdy je odnajdzie, może stać się wiernym i spokojnym towarzyszem.

Lucyna to suczka urodzona w 2016 roku, ważąca około 29 kg. Trafiła do nas jako pies wycofany, z epizodami zachowań agresywnych, które były odpowiedzią na lęk i brak poczucia bezpieczeństwa. Do dziś zmaga się z trudnością w obdarzaniu ludzi zaufaniem, każdy nowy kontakt jest dla niej wyzwaniem i wymaga czasu. Opiekunowie, z którymi pracuje na co dzień i których już zna, mogą normalnie do niej wejść i funkcjonować w jej przestrzeni, co pokazuje, że przy odpowiedniej konsekwencji i spokoju potrafi się otwierać. Lubi smaczki i chętnie po nie podchodzi, ale zawsze z bezpiecznej, wybranej przez siebie odległości.

To pies, który potrzebuje bardzo świadomego, doświadczonego podejścia, umiejętności czytania sygnałów i akceptacji jej granic. Relacja z nią nie buduje się szybko i nie opiera się na intensywnym kontakcie, lecz na cierpliwości, przewidywalności i szacunku. Jeśli ktoś ma doświadczenie w pracy z psami lękowymi i z zachowaniami agresywnymi oraz jest gotów poświęcić jej czas, zachęcamy do kontaktu, z myślą o poznaniu jej i zrozumieniu, a nie o szybkich deklaracjach.

Diana to suczka w typie labradora, urodzona w 2022 roku. To niezwykle wrażliwa i delikatna emocjonalnie sunia, która mimo trudnych doświadczeń bardzo otworzyła się na człowieka i każdego dnia robi kolejne postępy.

Jej historia i przemiana

Kiedy trafiła do schroniska, była bardzo wycofaną suczką. Chowała się w budzie, unikała kontaktu i obserwowała świat z bezpiecznej odległości.

Dziś cieszy się niesamowicie na widok człowieka, uwielbia kontakt i bardzo mocno szuka bliskości. Nadal jednak pod tą radością kryje się ogromna wrażliwość i niepewność.

Relacja z człowiekiem

W stosunku do kobiet jest już bardzo otwarta i wyraźnie szuka kontaktu. Co ciekawe, suczka, która kiedyś chowała się przed człowiekiem, dziś podczas spacerów potrafi wręcz wchodzić pod nogi opiekuna, próbując znaleźć przy nim bezpieczeństwo i wsparcie.

Mimo ogromnych postępów widać jednak, że nadal nosi w sobie trudne wspomnienia z przeszłości. Bardzo boi się gwałtownych ruchów, podniesionej ręki czy większych patyków unoszonych do góry. Wiele wskazuje na to, że mogła wcześniej doświadczać przemocy.

Aktywność i spacery

Obecnie bardzo ładnie chodzi na smyczy, jednak świat zewnętrzny nadal jest dla niej trudny i przytłaczający. Na spacerach często widać, że nie czuje się jeszcze całkowicie swobodnie i szuka wsparcia w człowieku.

Gdy znajduje się sama, bez swojego psiego kolegi, jej niepewność bardzo wzrasta i dużo trudniej radzi sobie z otoczeniem.

Kontakty z innymi zwierzętami

Na co dzień mieszka z psiakiem o imieniu Sernik, z którym bardzo dobrze się dogaduje. Sernik jest bardziej otwartym i pewnym siebie psem, dzięki czemu stanowi dla Diany ogromne wsparcie w codziennym funkcjonowaniu.

Widać, że obecność spokojnego i stabilnego psa bardzo jej pomaga, dlatego w nowym domu psi towarzysz mógłby być dla niej dużym wsparciem.

Kontakt z nowymi osobami

Diana nadal obawia się niektórych ludzi. Zdarzały się sytuacje, w których obecność niektórych mężczyzn wywoływała u niej bardzo silny stres, a nawet reakcje przypominające atak paniki.

Dlatego w jej przypadku konieczne jest wcześniejsze zapoznanie oraz spokojne budowanie relacji, aby sprawdzić, jak będzie reagowała na konkretną osobę.

Dom z dziećmi

Ze względu na swoją dużą wrażliwość, niepewność oraz dość chaotyczny sposób poruszania się wynikający ze stresu, raczej nie polecamy jej do domu z małymi dziećmi. Nieświadomie mogłaby je przewrócić podczas silniejszych emocji.

Jakiego domu szuka

Najlepiej odnalazłaby się w spokojnym domu z ogrodem lub w mieszkaniu na parterze, w cichej okolicy, gdzie świat nie będzie jej nadmiernie przytłaczał.

Potrzebuje przede wszystkim cierpliwego, wyrozumiałego człowieka, który pozwoli jej otwierać się we własnym tempie i pokaże jej, że życie może być bezpieczne.

Diana to niezwykle poruszająca sunia, która mimo trudnych doświadczeń nadal bardzo chce ufać człowiekowi. W odpowiednim domu ma szansę stać się cudowną, wierną towarzyszką, która każdego dnia będzie robiła kolejne małe, piękne kroki naprzód.

Pongo jest już seniorem. To pies, którego codzienność w dużej mierze opiera się dziś na trosce o zdrowie i zapewnieniu mu komfortu. Pozostaje pod stałą opieką weterynaryjną i zmaga się z kilkoma problemami zdrowotnymi, dlatego najważniejsze jest dla nas jego dobrostan, brak bólu i poczucie bezpieczeństwa.

W przeszłości zdiagnozowano u niego torbiel w okolicy szyi, mimo wdrożonego leczenia nastąpił nawrót. Zmaga się także ze zwyrodnieniami w odcinku piersiowym kręgosłupa, powiększeniem sylwetki serca oraz problemami okulistycznymi. Konieczne było również usunięcie kilku zębów. Ze względu na szmer sercowy na stałe przyjmuje lek Cardisure, który wspiera pracę serca i pomaga utrzymać jego codzienną stabilność.

Pongo to nie tylko pies z obciążeniami zdrowotnymi, ale także wrażliwy senior, który potrzebuje czasu, by zaufać. Nie otwiera się od razu, relacja z nim buduje się spokojnie i bez presji. Wymaga cichego, przewidywalnego trybu życia, uważnego monitorowania samopoczucia i dostosowania aktywności do jego możliwości. Nie jest psem do intensywnych spacerów ani dynamicznego stylu życia.

Na ten moment Pongo ma u nas bezpieczne miejsce i opiekę, której potrzebuje. To starszy, schorowany pies, dla którego najważniejsze są spokój, stabilność i ludzie gotowi zaakceptować jego tempo oraz zdrowotne ograniczenia.

Dolores to suczka w typie owczarka niemieckiego długowłosowego, urodzona w 2017 roku. Waży około 30 kg. To duża, wyraźna w swojej obecności sunia, ale jednocześnie bardzo delikatna w sposobie bycia.

Do schroniska trafiła w złej kondycji. Miała rozległe guzy listwy mlecznej, wymagała pilnej operacji, diagnostyki RTG oraz dalszego leczenia. Jej sierść była matowa, uzębienie niekompletne i starte. Już na pierwszy rzut oka było widać, że życie jej nie oszczędzało.

Dziś jest po zabiegu, rana zagoiła się prawidłowo, szwy zostały usunięte. Przed nią jeszcze kolejny etap leczenia (planowana mastektomia drugiego pakietu i sterylizacja). To suczka, która potrzebuje teraz przede wszystkim spokoju i stabilizacji.

Jej codzienność

W kojcu była mocno wycofana. Unikała intensywnego kontaktu, wybierała dystans. To nie jest pies, który od razu podchodzi i domaga się uwagi. Raczej obserwuje. Sprawdza. Potrzebuje chwili, żeby poczuć się bezpiecznie. W pomieszczeniach zamkniętych zachowuje się bardzo ostrożnie i niepewnie. Wszystko wskazuje na to, że prawdopodobnie nie mieszkała wcześniej w domu, nowe przestrzenie są dla niej trudne i wymagają spokojnego wprowadzenia. Na wybiegu widać zmianę. Tam jej ciało się rozluźnia. Spokojnie eksploruje teren, dużo węszy, interesuje się otoczeniem. Lubi obserwować. Nie ciągnie do zabawek, wybiera ciszę i analizowanie świata wokół siebie. Poziom energii ma niski do umiarkowanego. Ładnie chodzi na smyczy, podąża za człowiekiem. Przywołana spokojnym głosem, cmokaniem czy gwizdem, reaguje i potrafi podejść.

Relacja z człowiekiem

Człowiek ją przytłacza, zwłaszcza nowy i zbyt intensywny. Jeśli ktoś idzie do niej frontalnie, próbuje ją szybko złapać czy narzucić kontakt, wycofuje się i odchodzi. Woli uniknąć niż konfrontować się. Nie ma w niej agresji. Jest lęk i potrzeba dystansu. Gdy dostaje czas i przestrzeń, pozwala się pogłaskać. Przy bliższym poznaniu potrafi być przyjazna. To relacja, którą trzeba budować spokojnie – bez oczekiwań, że bliskość pojawi się od pierwszego dnia. Zakładanie obroży czy bardziej bezpośrednie manipulacje nadal są dla niej trudne. To obszar do dalszej pracy behawioralnej.

Inne psy
Wobec psów za siatką jest stabilna. Podchodzi pewnie, nie wykazuje lęku ani agresji, choć potrafi przyjąć postawę dominującą. Była zainteresowana innymi psami. Ewentualne wspólne zamieszkanie z drugim psem wymaga wcześniejszego zapoznania. W naszym schronisku istnieje możliwość takiego spotkania i bardzo do niego zachęcamy.

Wyzwania i potrzeby
To nie jest pies dla osoby, która marzy o natychmiastowym, wylewnym kontakcie.

Dolores potrzebuje:

- spokojnego, przewidywalnego domu,

- opiekuna cierpliwego i uważnego,

- kogoś, kto zaakceptuje jej tempo,

- przestrzeni,najlepiej domu z ogrodem.

Nie odnajdzie się w bardzo dynamicznym środowisku, wśród wielu nowych bodźców i częstych wizyt gości. Nie będzie też szczęśliwa przy osobie, która oczekuje szybkich efektów i natychmiastowego „otwarcia się”.To suczka, która będzie budować relację krok po kroku. I tylko wtedy, gdy poczuje, że niczego się od niej nie wymaga.

Zdrowie

Jest po pierwszym etapie leczenia chirurgicznego. Rana zagoiła się prawidłowo. Przed nią kolejny planowany zabieg (mastektomia drugiego pakietu mlecznego oraz sterylizacja planowana w marcu). Szczegóły medyczne omawiamy podczas rozmowy adopcyjnej. Nowy opiekun musi być gotowy na dalszą kontrolę weterynaryjną i świadomą opiekę zdrowotną.

Dla kogo jest Dolores?

- Dla osoby spokojnej, cierpliwej, która rozumie, że zaufanie to proces.
- Dla kogoś, kto nie będzie chciał jej „naprawiać”, tylko towarzyszyć.
- Dla domu, w którym cisza i przewidywalność są wartością.

Adopcja takiego psa to decyzja wymagająca czasu, empatii i odpowiedzialności. Ale dla właściwej osoby może stać się jedną z najważniejszych relacji w życiu.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Ankieta jest pierwszym i koniecznym etapem procesu. Jej celem jest dobro suczki i świadome dopasowanie domu. Wypełnienie ankiety nie jest zobowiązaniem, to początek rozmowy :)

Zobacz film: kliknij. 

Karotka to maleńka, urodzona w 2018  roku, ośmiokilogramowa sunia o ogromnie wrażliwym sercu. W swoim życiu przeszła już naprawdę dużo, zarówno emocjonalnie, jak i zdrowotnie. Za nią operacja obustronnej przepukliny pachwinowej, sterylizacja oraz usunięcie martwego zęba, prześwietlenie wykazało dysplazję bioder. W najbliższych miesiącach czeka ją jeszcze zabieg mastektomii totalnej. Dodatkowo sunia kuleję na prawą, tylną łapę i jest w trakcie diagnostyki. Mimo tego wszystkiego Karotka jest cichutka, delikatna i niezwykle dzielna.

Charakter i emocje

Karotka nie odnajduje się w schronisku. W kojcu chowa się w budzie, na wybiegu najczęściej stoi w miejscu i czujnie obserwuje otoczenie. Jej ciało jest napięte, jakby wciąż czekała, co się wydarzy. To nie jest jednak pies agresywny ani „trudny” , to sunia ogromnie zestresowana sytuacją, w której się znalazła.

W spokojnym pomieszczeniu powoli zaczyna się otwierać. Podchodzi do człowieka, po kilku minutach potrafi położyć się na legowisku. Daje się wziąć na ręce, pozwala założyć obrożę czy ubranko. Boi się nagłych ruchów, ale nie reaguje agresją. Chce kontaktu, tylko bardzo ostrożnie.

Karotka jest cicha jak myszka. Nie potrzebuje wiele. Najbardziej potrzebuje poczucia bezpieczeństwa.

Codzienne funkcjonowanie

Nie potrafi chodzić na smyczy. Pierwsze spacery będą wymagały cierpliwości, na początku będą to głównie krótkie wyjścia na załatwienie potrzeb, stanie w miejscu i obserwowanie świata. 

Czuje się swobodniej, gdy ma przestrzeń i możliwość spokojnej obserwacji. W pomieszczeniach zachowuje się bardzo grzecznie, siedzi, eksploruje otoczenie, nasłuchuje.

Nie interesują jej zabawki. Smakołyki chętnie zjada z ziemi, z dłoni bierze je bardzo delikatnie. To dobry punkt wyjścia do budowania relacji.

Relacje z innymi zwierzętami

W kontakcie z innymi psami jest uległa i unika konfliktów. Nie prowokuje, raczej usuwa się w cień. Możliwe, że spokojny, stabilny psi towarzysz mógłby dodać jej odwagi, ale nie jest to warunek konieczny. Jeśli chodzi o koty, na ten moment nie miała okazji dłużej z nimi przebywać, ale obserwując jej charakter, mogłoby się to udać.

Zdrowie

Karotka jest po operacji przepuklin i sterylizacji, przeszła również zabieg stomatologiczny. Przed nią mastektomia totalna, o dalszym leczeniu będziemy informować osoby zainteresowane adopcją. Utyka na tylną prawą łapę i jest w trakcie diagnostyki.

Jaki dom będzie dla niej najlepszy?

Najlepiej odnalazłaby się w spokojnym domu z ogrodem, gdzie świat nie atakuje hałasem i nadmiarem bodźców. Mogłaby też zamieszkać w mieszkaniu w bardzo spokojnej okolicy, ale przyszły opiekun musi być gotowy na cierpliwe oswajanie spacerów. 

Karotka potrzebuje człowieka wyrozumiałego. Takiego, który nie będzie oczekiwał szybkich postępów, tylko pozwoli jej małymi krokami odzyskiwać wiarę w świat.

Ona odwdzięczy się codziennymi, drobnymi sukcesami – bliższym podejściem, spokojnym położeniem się obok, większym zaufaniem.

Karotka nie marzy o wielkich przygodach. Marzy o ciszy, bezpieczeństwie i kimś, kto pokaże jej, że życie może być przyjemne. Jeśli masz w sobie cierpliwość i serce dla małej, dzielnej suni, być może to właśnie na Ciebie czeka.

To psiak o ogromnej ciekawości świata. Od pierwszych chwil pokazał się jako pies przyjazny wobec ludzi, stabilny emocjonalnie, otwarty na kontakt. Jednocześnie bardzo wyraźnie zaznaczył, co jest dla niego ważne, czyli środowisko, zapachy, eksploracja. Węszenie było dla niego numerem jeden.

Jego codzienność dziś

Największą wartością jest dla niego świat do odkrycia. Na spacerze intensywnie bada teren, sprawdza zapachy, analizuje otoczenie. Smaczki przyjmuje, ale dopiero wtedy, gdy zaspokoi pierwszą potrzebę, sprawdzenia, co dzieje się wokół.

Chodzi na smyczy, jednak bardzo ciągnie. To nie jest kwestia lęku czy napięcia – raczej młodej energii i silnej potrzeby eksploracji. Przy regularnych spacerach i pracy z opiekunem jest to temat do wypracowania.

Na wybiegu dokładnie sprawdzał rogi ogrodzenia – możliwe, że szukał drogi wyjścia. Jeśli miałby zamieszkać w domu z ogrodem, teren musi być dobrze zabezpieczony. Jednocześnie bez problemu odnajdzie się także w mieszkaniu, o ile jego potrzeby ruchu i pracy umysłowej będą zaspokajane.

Relacja z człowiekiem

W kontakcie z opiekunem jest radosny i przyjazny. Cieszy się na widok znanej osoby, ale nie jest nachalny. Pozwala na dotyk w każdej części ciała, spokojnie znosi przytrzymanie za obrożę, nie wykazuje zachowań agresywnych ani większego dyskomfortu. Nie broni zasobów, nie rzuca się na jedzenie. Człowiek jest dla niego ważny – choć często musi „podzielić się uwagą” z otoczeniem pełnym zapachów. To pies, który lubi ludzi, ale nie rezygnuje przy tym z własnej ciekawości świata.

Aktywność i potrzeby ruchowe

To młody, energiczny pies. Potrzebuje codziennych, dłuższych spacerów, możliwości węszenia, poznawania nowych miejsc. Sama szybka rundka wokół bloku nie będzie dla niego wystarczająca. Oprócz ruchu fizycznego potrzebuje też pracy umysłowej – zabaw węchowych, nauki komend, wspólnych aktywności z opiekunem. Obecnie nie zna komend, więc przed nowym domem otwiera się przestrzeń do budowania relacji poprzez szkolenie.

Relacje z innymi zwierzętami

Jeśli w domu jest już pies, zalecamy wcześniejsze zapoznanie w schronisku. To pozwoli spokojnie sprawdzić, jak obie strony reagują na siebie w kontrolowanych warunkach.

Wyzwania

Największym wyzwaniem będzie praca nad chodzeniem na luźnej smyczy oraz nauczenie go skupienia na opiekunie mimo silnych bodźców w otoczeniu. Nie będzie dobrym wyborem dla osoby bardzo mało aktywnej lub oczekującej spokojnego, kanapowego psa bez potrzeby długich spacerów.

Najlepiej odnajdzie się u osoby aktywnej, konsekwentnej, gotowej poświęcić czas na ruch i wspólną pracę. To pies, który przy odpowiednim prowadzeniu pokaże swój potencjał – ale potrzebuje zaangażowania, nie tylko zachwytu nad jego energią.

To młody, stabilny emocjonalnie pies z dużą potrzebą eksploracji i ruchu. Może stać się wspaniałym towarzyszem dla osoby, która lubi aktywność, spacery, wspólne odkrywanie świata i jest gotowa pracować nad psimi umiejętnościami krok po kroku.

Adopcja to decyzja wymagająca czasu, cierpliwości i odpowiedzialności.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Ankieta jest pierwszym i koniecznym etapem procesu – jej celem jest dobro psa i świadome dopasowanie domu. Wypełnienie ankiety nie jest zobowiązaniem, a początkiem rozmowy o tym, czy to właśnie on powinien stać się częścią Twojego życia :)

Zobacz film: kliknij.

Batuś urodził się w 2024 roku. Waży około 19 kg, jest średniej wielkości. Całym sobą pokazuje, jak bardzo chce być czyjś. Jego młodzieńcza energia idzie w parze z ogromną potrzebą bliskości, kiedy już zaufa, potrafi patrzeć w człowieka tak, jakby był całym jego światem.

Relacja z człowiekiem

To pies nastawiony na ludzi. Chętnie zjada smakołyki zarówno z ziemi, jak i z ręki. Potrafi przez krótką chwilę skupić się na opiekunie, zatrzymać się i przyjąć głaskanie. Widać w nim otwartość i gotowość do współpracy.

W stosunku do mężczyzn bywa niepewny. Potrzebuje spokojnego, przewidywalnego podejścia i czasu, by nabrać zaufania.

Przychodzi na przywołanie, ale jest w trakcie nauki, wymaga dalszej pracy.

Aktywność i zabawa

Chętnie biega za zabawką. To młody pies o dużym potencjale do pracy, przy odpowiednim prowadzeniu może dobrze odnaleźć się w różnych aktywnościach, które pozwolą mu konstruktywnie rozładować energię i uczyć się samokontroli.

Relacje z innymi zwierzętami

W relacji z psami jest dość niepewny. W sytuacjach silnego pobudzenia i niepokoju reaguje obszczekiwaniem. Ewentualne wspólne zamieszkanie z innym psem wymaga spokojnego, wcześniejszego zapoznania.

W przypadku kotów, na ten moment nie mamy wystarczających informacji.

Dla kogo będzie dobrym towarzyszem?

Batuś najlepiej odnajdzie się u osoby, która ma doświadczenie z młodymi, energicznymi psami i rozumie, że wysoki poziom pobudzenia to etap rozwojowy, nad którym można pracować.

To dobry kandydat dla:

• opiekuna spokojnego, ale konsekwentnego,
• osoby, która potrafi jasno wyznaczać granice,
• kogoś gotowego na regularny trening i dalszą socjalizację,

Najłatwiej będzie mu w domu z ogrodem, gdzie będzie mógł bezpiecznie rozładować energię i stopniowo uczyć się wyciszenia. Przy świadomym opiekunie mieszkanie również wchodzi w grę.

To pies z dużym potencjałem. Przy odpowiednim prowadzeniu może stać się stabilnym i zaangażowanym towarzyszem. 

Rufus urodził się w 2022 roku. Waży ok. 14 kg i ma piękne, rude umaszczenie, które od razu przyciąga wzrok. Jest psem delikatnym w sposobie bycia, uważnie obserwuje otoczenie, reaguje subtelnie i potrzebuje chwili, by poczuć się bezpiecznie. To typ psa, który nie narzuca się swoją obecnością, ale bardzo świadomie buduje relację.

Jego codzienność dziś

Rufus pozytywnie reaguje na opiekuna wchodzącego do kojca, ale czuję się  dość niepewnie. Przy próbie dotyku zastyga, lecz nie ma w nim agresji. W otwartej przestrzeni zmienia się wyraźnie. Kiedy ma możliwość odejścia, uspokaja się. Czuje się pewniej, gdy wie, że może sam zdecydować o dystansie.

Na wybiegu dużo węszy. Świat zapachów jest dla niego ważniejszy niż zabawki. Smakołyki chętnie zbiera z ziemi, z ręki jeszcze nie, to pokazuje, że budowanie zaufania do człowieka wciąż trwa.

Uczy się przywołania, reaguję na gwizdanie,  potrafi podejść, choć potrzebuje czasu i spokojnego tonu.

Relacja z człowiekiem

To nie jest pies, który od razu wskoczy w ramiona. Początkowo wycofany i niepewny, szczególnie gdy człowiek idzie bezpośrednio w jego stronę lub wykonuje szybkie ruchy. Wtedy pojawia się napięcie.

Ale pod tą ostrożnością widać ogromną potrzebę bliskości. Na wybiegu sam podszedł po głaskanie. Położył się, odsłonił brzuch, pozwolił na dotyk.

To pies, który chce kontaktu, tylko musi mieć poczucie bezpieczeństwa i wpływu na sytuację. Zaufanie buduje małymi krokami.

Spacery i otoczenie

Na smyczy przeszedł  z kojca na wybieg, raczej podążając za człowiekiem. Potrzebuje  dalszej pracy i treningu, ponieważ wcześniej raczej nie miał zbyt dużego doświadczenia w chodzeniu na smyczy.

Nie chciał wejść do pomieszczenia, zapierał się. Wszystko wskazuje na to, że może być psem, który dotąd żył głównie na podwórku. Dlatego uważamy, że najlepiej odnajdzie się w domu z ogrodem, gdzie będzie miał przestrzeń i możliwość swobodnego wychodzenia na zewnątrz.

Relacje z innymi zwierzętami

Przy psach jest stabilny i czytelny w komunikacji. Nie wykazuje agresji. Ewentualne wspólne zamieszkanie z innym psem wymaga wcześniejszego zapoznania.

Co do relacji z kotami, na ten moment nie mamy wystarczających informacji.

Jaki dom będzie dla niego najlepszy?

To pies dla osoby spokojnej, cierpliwej, która rozumie, że relacja nie buduje się w jeden dzień. Potrzebuje opiekuna przewidywalnego, który nie będzie go przytłaczał intensywnym kontaktem ani oczekiwaniami.

To pies, który najpierw będzie obserwował. A kiedy poczuje się bezpiecznie, zrobi krok w stronę człowieka.

Jeśli czujesz, że możesz być dla niego takim przewodnikiem, zapraszamy do wypełnienia ankiety adopcyjnej.
 

Cezar  to stabilny i bardzo nastawiony na relację z człowiekiem pies. W jego zachowaniu jest dużo spokoju i zrównoważenia, a jednocześnie widać energię i gotowość do wspólnych aktywności. To pies, który naprawdę lubi być blisko, ale nie narzuca się, jasno pokazuje, że kontakt z opiekunem jest dla niego ważny.

Jego codzienność dziś

W boksie podchodzi chętnie i szuka kontaktu. Cieszy się na człowieka, ale robi to w sposób kulturalny,  bez nachalnego skakania, z dużym szacunkiem do przestrzeni opiekuna. Na wybiegu jest podobnie, woli człowieka niż wszystko, co dzieje się dookoła. Potrafi „odpuścić” bodźce, inne osoby poza wybiegiem czy zainteresowanie psami, by wrócić do przewodnika.
Węszy intensywnie i lubi sprawdzać teren, ale kiedy ma obok człowieka, szybko wybiera relację zamiast środowiska.

Relacja z człowiekiem

To pies, przy którym od razu czuje się, że bliskość jest dla niego naturalna. Domaga się kontaktu w delikatny sposób. Bardzo szybko się rozluźnia i często po chwili głaskania po szyi i grzbiecie kładzie się i odsłania brzuch.
Pozwala dotknąć całego ciała, nie ma problemu z przytrzymaniem za obrożę. Dotyk jest dla niego czymś przyjemnym, a nie trudnym. To bardzo „czytelny” pies w relacji , łatwo z nim złapać kontakt, a on sam chętnie go utrzymuje.

Spacery i aktywność

Cezar ma w sobie energię, którą dobrze będzie ukierunkować ruchem i wspólną aktywnością. Na smyczy potrafi trochę ciągnąć, zwłaszcza na początku, kiedy emocje są wyższe. Z czasem, w spokojniejszym miejscu, wyraźnie się uspokaja, a ciągnięcie staje się mniejsze.
Bardzo ładnie reaguje na zmianę kierunku i daje się prowadzić. To pies, z którym można pracować, a przy regularnych spacerach i odrobinie nauki chodzenia na luźnej smyczy powinien szybko złapać rytm.

Inne psy

Jaki dom będzie dla niego najlepszy

Cezar to bardzo stabilny emocjonalnie, zrównoważony pies, który ufa człowiekowi i naprawdę pragnie kontaktu. Jest czuły, przytulaśny, a przy tym gotowy na ruch i wspólne aktywności. Jeśli szukasz psa, który będzie blisko, będzie chciał współpracować i będzie dobrym towarzyszem na co dzień to warto go poznać.

Stevie to wyjątkowy pies, który mimo braku wzroku świetnie radzi sobie w codziennym funkcjonowaniu. Jest ciekawy świata i przede wszystkim poznaje go nosem. 

Jego codzienność

Największą radość sprawia mu wyjście na zewnątrz i możliwość eksplorowania otoczenia. Chętnie się porusza, intensywnie węszy i samodzielnie poznaje przestrzeń.

Człowiek nie jest dla niego w tym momencie najważniejszy, ale nie unika kontaktu. Potrafi podejść, delikatnie podskoczyć z radości i być blisko, choć głównie skupia się na środowisku.

Relacja z człowiekiem

Jest psem łagodnym i bezproblemowym w kontakcie. Podchodzi do człowieka  i pozwala się głaskać,  nie wykazuje agresji, ale trudno mu zatrzymać się w miejscu.

Przy próbie zatrzymania lub przytrzymania często próbuje się uwolnić, co pokazuje, że nie czuje się z tym komfortowo. Najlepiej funkcjonuje wtedy, gdy ma możliwość swobodnego odejścia i poruszania się.

Aktywność i spacery

Stevie ma średni poziom energii. Lubi ruch i chętnie spaceruje. Na smyczy nie ma problemów z chodzeniem, ale zdarza mu się ciągnąć i wpadać na różne przeszkody.

Będzie potrzebował opiekuna, który pomoże mu bezpiecznie poruszać się w przestrzeni i nauczy go spokojniejszego chodzenia.

Relacje z innymi zwierzętami

W stosunku do innych psów jest raczej obojętny. Podchodzi ostrożnie, nie szuka konfliktów i szybko wraca do swoich zajęć.

Przechodząc obok kociarni, zapach kotów nie wzbudził w nim większego zainteresowania. Ze względu na brak wzroku może jednak przypadkowo wchodzić w przestrzeń innych zwierząt, dlatego ważne jest odpowiednie wprowadzenie.

Jakiego domu szuka Stevie

Najlepiej odnajdzie się w spokojnym, uporządkowanym środowisku. Może mieszkać zarówno w domu, jak i w mieszkaniu, ale ważne jest, aby przestrzeń była bezpieczna i przewidywalna.

W przypadku domu z ogrodem konieczne jest bardzo dobre zabezpieczenie terenu, ponieważ Stevie może próbować znaleźć wyjście i nieświadomie wchodzić w różne miejsca.

To pies dla opiekuna cierpliwego i świadomego, który rozumie, jak wygląda życie z niewidomym psem. Kogoś, kto pomoże mu odnaleźć się w nowym miejscu i zapewni mu poczucie bezpieczeństwa.

Stevie to pies, który radzi sobie lepiej, niż można się spodziewać, i z odpowiednim wsparciem może dobrze funkcjonować w domu.

ZOBACZ JEGO FILM: KLIKNIJ.

Silver to energiczny i bardzo kontaktowy pies, który od pierwszych chwil zwraca uwagę swoim pozytywnym nastawieniem do świata. Nie bez powodu nosi takie imię, to prawdziwe „żywe srebro”, pełne radości, chęci do działania i bliskości z człowiekiem.

Jego codzienność

To pies aktywny, który lubi być w ruchu. Chętnie eksploruje otoczenie, ale równie ważna jest dla niego relacja z człowiekiem. Potrafi odnaleźć balans między zabawą, aktywnością i spokojnym poznawaniem świata.

Relacja z człowiekiem

Silver bardzo lubi ludzi i aktywnie szuka z nimi kontaktu. Szybko nawiązuje relację i chętnie angażuje się we wspólne aktywności.

Pozwala na dotyk całego ciała i spokojnie reaguje na przytrzymanie. Jest psem, który czerpie dużą radość z bycia blisko człowieka.

Aktywność i praca

Ma średni poziom energii. Lubi ruch i zabawę. Chętnie spędza czas z człowiekiem, bawi się i jest otwarty na wspólne aktywności, ale potrafi też się wyciszyć.

Uwielbia zabawę, szczególnie przeciąganie się szarpakiem i aportowanie. Chętnie współpracuje z człowiekiem, zwłaszcza gdy w grę wchodzą smakołyki.

Zna kilka podstawowych komend, takich jak siad, podążanie za człowiekiem czy „proś”. Widać, że lubi kontakt i wspólne działanie.

Na smyczy radzi sobie bardzo dobrze. Chodzi spokojnie i uważnie, co sprawia, że spacery z nim są przyjemne i komfortowe.

Relacje z innymi psami

W stosunku do innych psów jest raczej obojętny. Przy psach za ogrodzeniem potrafi być pewny siebie, ale nie szuka konfliktów i często odchodzi, gdy sytuacja staje się bardziej napięta.

Może zamieszkać z innym psem, jednak konieczne będzie wcześniejsze spokojne zapoznanie.

Jakiego domu szuka Silver

Odnajdzie się w różnych warunkach, zarówno w mieszkaniu, jak i w domu z ogrodem. Może mieszkać w spokojnej okolicy, ale poradzi sobie również w bardziej miejskim środowisku przy odpowiednim wprowadzeniu.

To pies odpowiedni nawet dla osoby bez dużego doświadczenia. Najlepiej sprawdzi się u opiekuna, który chce aktywnie spędzać czas i szuka psa do wspólnych aktywności.

Silver to radosny, otwarty pies, z którym naprawdę chce się spędzać czas.

Bunia to suczka urodzona w 2020 roku. To pies niezwykle wrażliwy, który potrzebował czasu, aby odnaleźć się w schroniskowej rzeczywistości i zaufać człowiekowi. Dziś pokazuje, jak ogromną przemianę potrafi przejść pies, który dostanie szansę i zrozumienie.

Jej historia i przemiana

W momencie przyjęcia Bunia była bardzo mocno zestresowana. Reagowała dużą agresją, groziła zębami, warczała i wycofywała się z kontaktu. Widać było, że sytuacja, hałas oraz nowe otoczenie całkowicie ją przerosły.

Z czasem jednak zaczęła się zmieniać. Ogromną rolę odegrała jej opiekunka, pani Ania, która cierpliwie pracowała nad zbudowaniem relacji.

Dziś Bunia to zupełnie inny pies. Otworzyła się, zaufała i pokazała swoją prawdziwą naturę.

Jej charakter

Bunia okazała się suczką niezwykle czułą i spragnioną kontaktu. Uwielbia przytulanie, potrafi wejść na kolana i domaga się głaskania. Bardzo cieszy się na widok człowieka i wyraźnie szuka z nim relacji.

To pies o dużej wrażliwości, który potrzebuje spokoju i poczucia bezpieczeństwa, aby móc w pełni się otworzyć.

Relacja z człowiekiem

Człowiek jest dla Buni bardzo ważny. Gdy zaufa, staje się niezwykle kontaktowa i chętna do współpracy. Ma także dużą motywację pokarmową, co dodatkowo ułatwia budowanie relacji i dalszą pracę.

Jednocześnie jest to suczka, która potrzebuje czasu. Nie jest typem psa, który od razu zaufa nowej osobie. Budowanie relacji wymaga cierpliwości i spokojnego podejścia.

Aktywność i spacery

Bunia jest w trakcie nauki chodzenia na smyczy. Smycz nadal bywa dla niej trudna i potrafi ją stresować, jednak zrobiła już pierwsze postępy i stopniowo uczy się poruszać w ten sposób.

Z czasem i odpowiednim wsparciem ma dużą szansę stać się psem, który będzie czerpał radość ze spacerów.

Kontakty z innymi zwierzętami

Obecnie mieszka z innym psem w typie teriera i bardzo dobrze się z nim dogaduje, mimo że jej współlokator jest dość pobudliwy. To pokazuje, że potrafi funkcjonować z innymi psami i odnajduje się w ich towarzystwie.

Jakiego domu szuka

Najlepiej odnajdzie się w spokojnym domu, w cichej okolicy. Ze względu na trudności ze smyczą na ten moment idealnym rozwiązaniem będzie dom z ogrodem, gdzie będzie mogła poczuć się bezpiecznie i stopniowo uczyć nowych rzeczy.

Nie polecamy jej do domu z małymi dziećmi. To suczka bardzo wrażliwa, która w sytuacjach stresowych w przeszłości potrafiła pokazywać zęby, dlatego potrzebuje spokojnego, wyrozumiałego otoczenia.

Nowy opiekun powinien być gotowy na kilka wizyt zapoznawczych. Bunia potrzebuje czasu, aby zaufać i poczuć się komfortowo przy nowej osobie.

Bunia to pies, który przeszedł ogromną drogę od lęku i obrony do zaufania i bliskości. W odpowiednich rękach ma szansę w pełni rozkwitnąć i stać się cudowną, oddaną towarzyszką.